بی فایده‌ترین اعضای بدن انسان

چارلز داروین، نظریه پرداز مشهور، در اولین فصل از کتاب معروف خود به نام «تبار انسان»، تعداد زیادی از اعضای بدن انسان را با «بی فایده و تقریباً بی فایده» توصیف می‌کند.

کد خبر: ۲۳۹۵

تاریخ: ۳۰ آذر ۱۴۰۰ - ۲۰:۰۰

بوق خبر - چارلز داروین، نظریه پرداز مشهور، در اولین فصل از کتاب معروف خود به نام «تبار انسان»، تعداد زیادی از اعضای بدن انسان را با «بی فایده و تقریباً بی فایده» توصیف می کند. فهرستی که داروین تهیه کرده بود کامل نبود و در واقع بدن ما مملوء از اندام هایی است که هیچ احتیاجی به آن ها نداریم.

۱- موهای بدن
ابروهای ما از چشمان ما در برابر عرق محافظت می کنند و موهای صورت مردان هم نقش مهمی در جذب جنس مخالف دارند. اما از قرار معلوم، بقیه ی موهای بدن انسان هیچ کارکردی ندارند.

۲- سینوس های پارانازال
هیچ کسی کاربرد این حفره های دردسر ساز که جداره ی مخاطی دارند را نمی داند. تنها کارکرد احتمالی این اندام می تواند کم کردن وزن سر باشد.

۳- ماهیچه های خارجی گوش
بعضی حیوانات مثل خرگوش ها و سگ ها، به لطف این ماهیچه ها می توانند گوش هایشان را مستقلاً حرکت دهند. ما هم این ماهیچه ها را داریم و به همین دلیل است که بعضی ها می توانند گوش هایشان را تکان دهند. اما این ماهیچه ها هیچ کاربردی برای انسان ندارند.

۴- دندان های عقل
انسان های اولیه برای ادامه ی حیات و دریافت کالری های مورد نیازشان، مجبور بودند گیاهان را بجوند، اما امروزه فقط حدود پنج درصد از انسان ها این دندان های بی فایده را دارند.

۵- دنده های گردنی
کمتر از یک درصد از جمعیت انسان ها هنوز این دنده های گردنی را که احتمالاً بقایای عصر خزندگان هستند، در بدن خود دارند. بعضی ها این دنده ها را فقط در سمت چپ یا سمت راست و بعضی دیگر هم در هر دو سمت دارند. این دنده ها اغلب باعث بروز مشکلات عصبی و شریانی می شوند.

۶- عضله ی پالماریس
این عضله ی بلند و باریک از آرنج شروع می شود و تا مچ دست ها امتداد می یابد. امروزه ۱۱ درصد از انسان ها عضله ی پالماریس را به کلی در بدن خود ندارند. از این عضله در گذشته های دور برای آویزان شدن و بالا رفتن استفاده می شد، بنابراین اگر ورزشکار رزمی یا صخره نورد باشید شاید ترجیح بدهید که همچنان این عضله را داشته باشید.

۷- نوک پستان های مردان
هم مردان و هم زنان نوک سینه دارند چون در مراحل اولیه ی رشد جنین، کودک تازه متولد شده فاقد جنسیت است. به همین دلیل است که هم مردان و هم زنان نوک سینه دارند. سطح هورمون پرولاکتین در بدن مردان در مجموع به قدری نیست که منجر به شیرآوری شود و بدن آن ها قادر به تولید شیر نیست.

۸- ماهیچه های راست کننده ی مو
این ماهیچه های کوچک حیوانات را قادر می سازند که موهای بدن شان را پف دهند تا گرمای بدن خود را حفظ کنند و حیوانات دیگر را بترسانند. انسان ها گرچه این توانایی را هنوز دارند (به همین دلیل است که موهای بدن مان گاهی راست می شوند) اما بیشتر موهای بدن خود را از دست داده اند.

۹- آپاندیس
این مجرای باریک ماهیچه ای که به روده ی بزرگ متصل است، در دورانی که رژیم غذایی انسان ها بیشتر گیاه بود تا پروتئین حیوانی، وظیفه ی هضم سلولز را برعهده داشت.

۱۰- دنده ی سیزدهم
نزدیک ترین قوم و خویش های حیوانی ما یعنی شامپانزه ها و گوریلاها، چند دنده بیشتر از ما دارند. بیشتر انسان ها ۱۲ دنده دارند، اما ۸ درصد از افراد بزرگسال یک دنده ی اضافی دارند.

۱۱- انگشتان پا
دانشمندان پی برده اند انسان ها در گذشته بیشتر روی خط میانی پاهایشان قدم بر می داشتند و تعادل داشتند، اما این مسأله به تدریج دچار تغییر شده و ما امروزه بیشتر در جهت انگشت شست پاها تعادل خود را حفظ کنیم. تحقیقات همچنین نشان می دهد مرکز تعادل بدن ما هنوز به سمت داخل در تغییر است. این بدان معنی است که انسان ها در گذشته برای حفظ تعادل به انگشتان پای خود تکیه می کردند، اما امروزه دیگر چندان به آن ها اتکا ندارند. اگر این روند ادامه پیدا کند، دیگر به انگشتان پاهایمان نیاز نخواهیم داشت.

۱۲- استخوان دنبالچه
دنبالچه بقایای دمی است که هنوز در بدن بیشتر پستانداران وجود دارد و این حیوانات از آن برای حفظ تعادل و برقراری ارتباط استفاده می کنند.

۱۳- پلک سوم
احتمالاً یک نیای حیوانی مشترک میان پرندگان و پستانداران وجود داشته که چشم های آن غشایی برای محافظت و کنار زدن گرد و خاک داشته. از این پلک سوم در بدن ما انسان ها فقط یک لایه ی کوچک در گوشه ی داخلی چشم هایمان باقی مانده است.

۱۴- نقطه ی داروین
گهگاه در بالای گوش های انسان های امروزی یک تکه پوست تاخورده ی کوچک دیده می شود. این تاخوردگی احتمالاً بقایای یک بخش بزرگ تر است و به متمرکز شدن صداهای دوردست کمک می کرد.

۱۵- ماهیچه ی زیر ترقوه
این ماهیچه ی کوچک، در پایین کتف، از دنده ی اول شروع می شود و تا ترقوه امتداد پیدا می کند و اگر انسان ها هنوز چهار دست و پا راه می رفتند ماهیچه ی زیر ترقوه به دردشان می خورد. بعضی افراد از این ماهیچه یکی و بعضی ها چند تا دارند. بعضی دیگر هم اصلا این ماهیچه را در بدن خود ندارند.